Siatkówka plażowa

Siatkówka to jeden ze sportów piłkowych. Pochodzi ze Stanów Zjednoczonych pod koniec XIX wieku, a do Chin została sprowadzona na początku XX wieku. Od Igrzysk Olimpijskich w Tokio w 1964 r. siatkówka stała się dyscypliną rywalizacji na Letnich Igrzyskach Olimpijskich.

Gra toczy się na boisku o długości 18 m i szerokości 9 m, przedzielonym pośrodku siatką (wysokość siatki mężczyzn wynosi 2,43 m, a wysokości siatki kobiet 2,24 m). Obie strony gry zajmują jedną stronę boiska, uderzają rękami piłkę nad siatką i wykorzystują serwis, dobijanie, podania, podbijanie, blokowanie i inne techniki, aby wygrać mecz po siatce. W oficjalnej grze zastosowano system pięciu-trzech-wygranych. Podczas gry każda ze stron ma na boisku sześciu zawodników, a gra nie jest ograniczona czasem. W grze, jeśli drużyna zdobędzie 1 piłkę, otrzyma 1 punkt (punktacja za system piłek). Jeśli drużyna odbierająca zdobędzie 1 piłkę, otrzyma 1 punkt i prawo do serwisu. Gracze obracają się o jedną pozycję w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara. W każdej partii (z wyjątkiem piątej partii decydującej) wygrywa drużyna, która jako pierwsza zdobędzie 25 punktów i prowadzi do przeciwnika o 2 punkty.

Najwyższą organizacją siatkówkową jest Międzynarodowa Federacja Piłki Siatkowej. Chińskie Stowarzyszenie Piłki Siatkowej jest członkiem Ogólno-chińskiej Federacji Sportu i krajowego stowarzyszenia sportów specjalnych uznanego przez Chiński Komitet Olimpijski.

W meczu każda drużyna może poprosić o maksymalnie 2 przerwy na żądanie i 6 zmian. Limit czasu wynosi 30 sekund. W rundach od 1. do 4. obowiązują 2 przerwy techniczne po 60 sekund każda, które są automatycznie uruchamiane, gdy drużyna prowadząca zdobędzie 8 i 16 punktów. W decydującej rundzie (5. runda) nie ma przerwy technicznej i każda drużyna może w tej rundzie poprosić o dwie zwykłe przerwy na żądanie po 30 sekund.