Zwiń sztangę

Wyciskanie sztangi w pozycji opadającej może sprawić, że bruzda na dolnej krawędzi mięśnia piersiowego większego będzie bardziej widoczna.

Opuszczenie sztangi do szyi i uciśnięcie z niewielkim obciążeniem pozwala prawidłowo rozciągnąć mięsień piersiowy większy.

Kąt opadania określa trajektorię ruchu.

Kiedy krzesło jest opuszczone głową-w dół, nachylenie staje się większe, a uwaga treningu stopniowo przesuwa się w dół na mięsień piersiowy.

Kroki działania:

1. Połóż się na plecach na krześle treningowym pochylonym pod kątem 20 do 40 stopni w dół, z głową pochyloną w dół, stopami unieruchomionymi tak, aby ciało nie zsuwało się w dół, a dłonie lekko rozstawione, trzymając sztangę nachwytem;

2. Powoli przesuwaj sztangę w dół, aż dotknie dolnej części klatki piersiowej;

3. Podnieś sztangę pionowo do góry, aż łokcie będą napięte.

Najlepiej ćwiczy się dolną część mięśnia piersiowego większego, gdy oparcie krzesła znajduje się pod kątem od 20 do 40 stopni względem podłoża.

Większy kąt nachylenia przenosi nacisk treningu z klatki na triceps.

Gdy drążek poziomy jest opuszczony, odwodzenie łokcia może najskuteczniej odgrywać rolę głównego napędu mięśnia piersiowego większego.

Przyjrzyjmy się wpływowi odległości chwytu.

Szeroki chwyt stymuluje głównie mięśnie boczne, co może powodować większe rozciąganie, a triceps wykonuje najmniej pracy; wąski chwyt trenuje głównie mięśnie przyśrodkowe, a najwięcej pracy biorą udział w tricepsach.

Wreszcie, oprócz treningu ze sztangami, możesz oczywiście zastąpić je hantlami, a wrażenia po stymulacji będą inne.