Sportowe paski do podnoszenia ciężarów

Przyszłe badania powinny w szczególności zająć się tymi ograniczeniami w projektowaniu badań. Jednocześnie istniejące badania nad zastosowaniem pasów wspomagających w treningu oporowym nadal wykazują kilka luk, które pilnie wymagają dalszych badań:

1) Uwzględnij szerszą grupę uczestników na różnych poziomach treningu i użyj modelu klasyfikacji poziomów treningu oporowego do oceny poziomu treningu;

2) Zmierz siłę chwytu jako współzmienną; niektóre badania sugerują, że siła chwytu może wpływać na wyniki podczas izometrycznych-unoszenia połowy uda i podciągania-;

3) Użyj standardowych kwestionariuszy, aby ocenić postrzeganą siłę chwytu i pewność chwytu, a także zbadaj postrzeganie pocenia się dłoni podczas treningu;

4) Zbadaj czas do niepowodzenia w przypadku ćwiczeń z chwytem izometrycznym (np. podciąganie-w zwisie, izometryczne unoszenie połowy-ud) w szerszym zakresie względnej intensywności obciążenia (jako procent maksymalnego izometrycznego dobrowolnego skurczu), a także czas do niepowodzenia podczas kolejnych dynamicznych skurczów, zaczynając od 30% maksymalnego jednego-powtórzenia (1RM);

5) Rozszerzyć zakres oceny elektromiografii (EMG) na główne i synergistyczne grupy mięśni, aby umożliwić kompleksową analizę-szczególnie ważną w przypadku treningu wielo-stawowego-i uwzględnić ocenę grup mięśni przedramienia (np. mięśni rąk, zginaczy nadgarstków i prostowników nadgarstków), gdy tylko jest to możliwe;

6) Połączyć analizę wideo, aby ocenić charakterystykę kinematyczną segmentów ciała i trajektorię sztangi,-szczególnie ważne w przypadku podnoszenia ciężarów i martwego ciągu;

7) Zapisz objętość treningową wszystkich serii eksperymentalnych, w tym objętość na serię, na ćwiczenie i na sesję treningową, lub całkowity czas napięcia;

8) Poinstruuj uczestników, aby wykonywali powtórzenia z maksymalną zamierzoną prędkością i zapisali metodę kontroli prędkości, nadając priorytet optymalnym obciążeniom (30%–80% z 1-maksimum powtórzeń) i włączając typowe wybuchowe ruchy podnoszenia ciężarów, takie jak rzut siłowy i rwanie, a także ruchy pochodne, takie jak przewrót dzwonkiem i podciąganie do połowy uda;

9) Zbadaj skuteczność pasów wspomagających w różnych ćwiczeniach rozciągania przy użyciu różnych urządzeń do treningu oporowego (np. sztangi, hantle, linki, maszyny), a także w różnych ruchach podnoszenia ciężarów, takich jak rwania,-podciągania i rwania z mocą;

10) Przeprowadzić badania interwencyjne, korzystając z projektów między- i wewnątrz-obiektów, aby zbadać hipotezy badawcze zaproponowane w następnej sekcji;

11) Uwzględnij większe próbki i zastosuj wiele projektów badań, aby zbadać związek między stosowaniem pasów wspomagających a występowaniem urazów, uwzględniając jednocześnie czynniki zakłócające, takie jak obciążenie treningowe, sen, technika treningu i wcześniejsze urazy.